มัญชรี's profileWindows Live SpacesPhotosBlogGuestbookMore Tools Help

Windows Live Spaces

Guestbook

An error occurred loading this module.

Photo 1 of 18
January 05

บทสนทนา

ญ. :: คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม?
ช. :: ไม่เคย

ญ. :: คุณชอบฉัน ไหม?
ช. :: ไม่

ญ. :: คุณอยากได้ฉันไหม?
ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะ ร้องไห้ไหม ถ้าฉันจากไป?
ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะอยู่เพื่อฉันไหม?
ช. :: ไม่

ญ. :: คุณจะทำอะไรสักให้ฉันได้ไหม?
ช. :: ไม่ ได้

ญ. :: คุณจะเลือกอะไร ระหว่าง 'ชีวิตคุณ กับ ชีวิตฉัน?
ช. :: ชีวิต ฉัน


.......
หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก เธอหันหลังวิ่ง หนีจากชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเธอ แต่เขาก็วิ่งตามเธอไป พร้อมทั้ง ตะโกนว่า......

เหตุผลที่ฉันไม่เคยคิดถึงเธอ เพราะว่าเธออยู่ในความคิดฉันเสมอ

เหตุผลที่ฉันไม่ชอบเธอ เพราะฉันรักเธอ
เหตุผลที่ฉันไม่อยากได้เธอ เพราะฉันต้องการ และจำ เป็นต้องมีเธอ
เหตูผลที่ฉันไม่ร้องไห้ ถ้าเธอจากไป เพราะฉันคงจะตายทั้งเป็น ถ้าไม่มีเธอ
เหตุผลที่ฉันไม่อยู่เพื่อเธอ เพราะฉันจะตายเพื่อเธอ
เหตุผลที่ฉันทำอะไรให้เธอสักอย่างไม่ได้ เพราะฉันยินดีและเต็มใจทำให้เธอ ทุกอย่าง
และเหตุผลที่ฉันเลือกชีวิตฉัน เพราะ เธอคือชีวิต ฉัน
November 02

เมื่อไหร่???

มีบางคนอยากมีความสุขกับคนที่รักไปชั่วชีวิต
 
แต่มีบางคนอยากอยู่อย่างอิสระแบบไม่มีครัยมาผูกมัด
 
ในเมื่อความคิดมันต่างกัน
 
คนสองคนก้อจะอยู่ด้วยกันไม่ได้
 
คนหนึ่งรัก
 
แต่
 
อีกคนหนึ่งไม่รักแล้วว
 
ถ้าอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเราก้อคงไม่มีประโยชน์อะไรหรอก
 
เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับคนสองคน
 
 
แต่สำหรับเรา...การอยู่อย่างเปนอิสระทำตามใจตัวเองนั้นแหละดีที่สุดแล้ววว
January 01

º°”˜`”°º×คนพิเศษ/ไม่พิเศษ ׺°”˜`”°º× »

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้
ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น
แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้นอย่างน้อยคงต้องมี...



บางคนที่ทำ ให้เรารู้สึก “ไม่ธรรมดา” ที่จะนึกถึง
เรียกว่า เป็น “ความพิเศษ”
ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ


ก็ในเมื่อคำว่า “พิเศษ” หมายถึงความจำเพาะความแปลก
แยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ
กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรง
กับที่ใจคิด ให้ “ความรู้สึกดีดี” จากจิตใจที่ดีดี ให้

“ความอาทรถึง” จากจิตใจ ที่นึกถึง ให้ “ความห่วง”
จากจิตใจที่เป็นห่วง ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี
“สติ” ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ “คุกกรุ่น”
ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้

แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง “ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม”
และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย
สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง ก็จงหยุดพักตรึกตรอง

อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด
“สิ่งดีดี” จนกระจัดกระจาย เพราะ “การให้ความหมาย” ไม่ใช่ “การตั้งความหวัง”
คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน “จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน”
เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง “การเรียกร้อง”

“ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ” โดยที่ไม่รู้ตัว
มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข
เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ

หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น
เราต้องค่อยๆ เดินออกมาสูดอากาศเย็น
หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้น

จากความหนาวมาหาไอแดด เช่นกันและอย่าลืมว่า
“ความพิเศษ” ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด
หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียวทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ
พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา

เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้
ที่เราจะไม่ต้องแลกกับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา
จงให้ “ความพิเศษ” เป็นชีวิตชีวาเป็นแววตาที่แจ่มใส
เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้

ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตามไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่
ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร



จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น
สดใสเช่นสายน้ำ เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา
เป็นสีเขียวของใบไม้ ที่เย็นที่ตาและที่ใจ
และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า “คนพิเศษ”

คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล “ความพิเศษ” นั้น
ก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน

เขินอายเขินอายเขินอาย